در بین ملل جهان بى شک هیچ ملتى به مانند مردم ویتنام سختى را تجربه نکرده است. این ملت سرسخت از صدها سال قبل به این سو همواره براى به دست آوردن استقلال خود مبارزه کرده اند. از نبردهاى طولانى با امپراتوران چینى و مغولى گرفته تا مبارزه با امپراتورى استعمارى فرانسه در قرن نوزدهم.

نبرد دین بین فو

در بین ملل جهان بى شک هیچ ملتى به مانند مردم ویتنام سختى را تجربه نکرده است. این ملت سرسخت از صدها سال قبل به این سو همواره براى به دست آوردن استقلال خود مبارزه کرده اند. از نبردهاى طولانى با امپراتوران چینى و مغولى گرفته تا مبارزه با امپراتورى استعمارى فرانسه در قرن نوزدهم.
فرانسوى ها از ۱۸۴۸ که جاى پاى خود را در هندوچین محکم کردند آرام آرام رخنه به داخل ویتنام را نیز آغاز کردند تا آنکه در اواخر قرن مذکور تمام این کشور به اشغال فرانسه درآمد. اما مردم ویتنام بارها علیه اشغالگران جنگیده و هیچگاه در برابر استقرار مهاجمان ساکت نبودند تا آنکه در ۱۹۴۵ تظاهرات سازمان یافته اى توسط سازمان «ویت مین » علیه فرانسویان برگزار شد.


فرانسه پس از جنگ جهانی دوم
سال ۱۹۴۵ پس از آنکه برلن و توکیو تحت اشغال قواى آمریکایى ، انگلیسى ، روسى و فرانسوى درآمد انتظار بسیارى از کشورهاى تحت سلطه این بود که «دنیا به اتفاق این آزادى از چنگال فاشیستها راجشن بگیرد » اما چنین نبود. هر دو دولت فرانسه و انگلیس از تمام تلاش خود براى نگهدارى مستعمرات استفاده کردند از جمله دولت پاریس به تقویت قواى خود در هندوچین پرداخت.

ظهور جیاپ
ژنرال جیاپ (نفر وسط) فاتح دین بین فودر ۱۹۴۵ افسر جوانى به نام نگوین جیاپ سازماندهى نیروهاى سیاسى ویت مین را برعهده گرفت و پس از آنکه از عزم دولت فرانسه براى ادامه اشغال ویتنام با خبر شد در ۱۶ اوت با دهها هزار نیروى رزمى خودکه از کمک شوروى نیز برخوردار بودند شمال ویتنام را تسخیر کرده و در دسامبر ۱۹۴۵ رسماً استقلال ویتنام را اعلام کرد. فرانسویها که از این مسأله ناراضى بودند در ۲۳ نوامبر ۱۹۴۶ شهر فونگ در شمال ویتنام را به توپ بستند اما نیروهاى جیاپ با عبور از دلتاى رود سرخ و هانوى (پایتخت فعلى ویتنام )نیروهاى فرانسوى را دچار مشکل کرد. این حمله آغاز «۱۰هزار روز جنگ » ویتنام با مهاجمان فرانسوى و آمریکایى بود. در ابتدا فرانسویها به دلیل دراختیار داشتن ارتشهاى منظم و سازمان یافته قواى جیاپ را شکست داده و وادار به «دفاع صرف» کردند. در بین سالهاى ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۱ جیاپ با تعلیم نیروهایش و تهیه تجهیزات جدید موفق به تهیه ارتشى منظم شد که در ۱۳ ژانویه ۱۹۵۱ در ۵۰کیلومترى شمال غربى هانوى با قواى فرانسوى به فرماندهى ژنرال دولاتر درگیر شدند.
نتیجه این نبرد شدید مرگ دست کم ۶۰هزار ویتنامى و هزاران فرانسوى بود ژنرال دولاتر نیز دراین نبرد جان خود را از دست داد.
فرانسویهاکه انتظار چنین حمله اى را از ویتنامیها نداشتند در تدارک ایجاد خط دفاعى جدیدى براى جلوگیرى از رخنه ویت مینها به سایر نقاط هندوچین شدند این در حالى بود که هزاران ویت مین از ۱۹۵۱ رخنه به لائوس در غرب ویتنام را شروع کرده بودند تا بتوانند فرانسویها را از ۲ جهت تحت فشار قرار دهند.

نبرد دین بین فو
از ژولاى ۱۹۵۳ فرانسوى ها با انتخاب دژ دین بین فو در مرز لائوس- ویتنام سعى کردند تا ضمن تقویت نیروهاى خود، مانع رسیدن قوا به ویت مینهاى محلى شوند و در ۲۰ تا ۲۲ نوامبر ۱۹۵۳ نیز تا حد زیادى به هدف خود رسیدند به طورى که قواى ویتنامى مهاجم به لائوس به کلى تار و مار شدند.
اما از ۳۰ نوامبر با رسیدن قواى ژنرال جیاپ به نزدیکى دژ دین بین فو روند مبارزه تغییر کرد. فرانسویها به سمت دژ عقب نشستند و نظاره گر تقویت قواى جیاپ شدند در حالى که کاملاً مطمئن بودند تصرف دژ مذکور به دلیل ارتفاعى که از نقاط اطراف داشت ممکن نیست. درمارس ۱۹۵۴ پس از آنکه قواى جیاپ به همراه توپهایشان به اطراف دژ دین بین فو رسیدند فرانسویها بالاخره خطر را جدى دیدند. (اقدام جیاپ در رساندن آذوقه، مهمات و توپهاى سنگین به پاى دژ دین بین فو ازجمله شاهکارهاى نظامى محسوب مى شود. مردان وى این اقدامات را در زیر بارانهاى سیل آساى آسیاى جنوبى و زمینهاى گل و لاى انجام مى دادند) اگرچه دیگر فرصتى براى ارسال نیروهاى بیشتر به دژ نبود.
در غروب ۱۳ مارس ۱۹۵۴ دهها هزار ویتنامى بدون واهمه از مرگ حمله به خط اول استحکامات فرانسوى را آغاز کردند. آتش شدید توپخانه فرانسویها صدها نفر از سربازان خط مقدم جیاپ را قبل از آنکه به سنگرهاى فرانسوى برسند ازپاى انداخت. اما امواج سربازان ویت مین بدون بیم از تلفات بیشتر به همراه فرمانده هانشان در زمانى که حتى توپها و مسلسلهاى فرانسوى احتیاج به استراحت داشتند حمله را قطع نکردند و بالاخره ردیف اول استحکامات مدافعان اشغال شد.
ویتنامى ها فرصت را ازدست ندادند و در شب دوم حمله را با شدت بیشترى پى گرفتند. اگرچه دفاع فرانسوى ها نیز جانانه بود. اما پیوستن دهها هزار سرباز ویتنامى به قواى جیاپ روحیه آنها را به تحلیل برد.
دین بین فو در طول ۱۵ روز مارس و آوریل ۱۹۵۴ شاهد بى رحمانه ترین جنگهاى تن به تن بود. درجنگهاى تن به تن شجاعت، جسارت و ازجان گذشتگى ویتنامى ها سرانجام قدرت و سلاح برتر فرانسویها را شکست داد و پایگاههاى مقاومت فرانسوى ها روز به روز کمتر مى شد. فرانسه در تمام روزهاى جنگ مذکور سعى کرد پاى آمریکا را به نبرد بکشد درحالى که شوروى رسماً از آمریکا خواسته بود تا در نبردهاى منطقه (ازنظر نظامى) مداخله نکند.
سرانجام پس از ۸ هفته دژ دین بین فو به دست جیاپ سقوط کرد و دنیا با بهت و حیرت شاهد اسارت هزاران سرباز فرانسوى به دست ویتنامى ها شد.

نتیجه نبرد
سقوط دین بین فو به یک قرن نفوذ فرانسه در هندوچین پایان داد و دنیا پى برد که قدرتهاى اروپایى دیگر قادر به نگهدارى امپراتورى هاى بزرگ خود نیستند. (فرانسه تتمه اعتبار خود را نیز در جنگ سوئز ازدست داد)
خروج فرانسه از گردونه نبردهاى هندوچین اما اثردیگرى نیز داشت. ورود آمریکا و شوروى به عرصه منازعات منطقه.
سقوط دین بین فو یکسال پس از پایان جنگ کره و ۷ سال پس از موج استقلال طلبى هاى شبه قاره هند به آمریکا فهماند در برابر خطر نفوذ کمونیستها و امواج استقلال طلبى دیگر نمى تواند روى انگلیس، فرانسه و یا هلند حساب کند، بلکه باید به تنهایى این بار را بردوش بکشد. همین امر نیز سبب بازشدن پاى آمریکا به منجلابى شد که طى ۲۰ سال آبرو و حیثیت، جان ۶۰ هزار سرباز و سلامتى ۳۰۰ هزار سرباز دیگر را به باد داد.
سقوط دین بین فو آغاز یک نبرد بزرگتر بود. دیگر ارتشهاى جهان سومى مانند قرن نوزدهم نیروهایى ضعیف و ناکارا نبودند بلکه مى توانستند پنجه در پنجه ارتشهاى اول دنیا بیندازند. ژنرال جیاپ نیز که بخوبى مى دانست شکست فرانسه آغاز راه استقلال است از فرداى عهدنامه ۲۱ جولاى ۱۹۵۴ (که منجر به تقسیم ویتنام به دو قسمت شمالى و جنوبى شد) به دنبال تدارک ارتشى رفت که بتواند با آن آمریکا را به زانو درآورد.

____________________________________________________________

منبع: iran-newspaper.com(مقاله آقای علی غفوری)

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 5 آذر 1388    | توسط: ElHaM No1    | طبقه بندی: تاریخچه جنگها،     | نظرات()