1-مانور پذیری:یعنی توانایی شیرجه زدن سریع و ناگهانی-اوجگیری قدرتمندانه و گردش كردن تند و بسته برای پیشدستی نمودن در متوجه كردن دماغه هواپیما بسوی هواپیمای دشمن

2-دید:با وجود تمامی امكانات راداری-كنترل كنندگان زمینی و هواپیماهای AWACS(هشدار زود هنگام)خلبان جنگنده برای پیروزی در نبرد هوایی نزدیك به آنچه میبیند متكی است. دیدن بدون مانع به خلبان امكان برتری بیشتری میدهد.نمونه های موفق این دیدگاه هواپیماهای P-51D  موستانگ و F-16 فایتینگ فالكن میباشد.

3-برد:یعنی توانایی حمل سوخت كافی برای نبرد از بلند شدن از پایگاه یا ناو  و جنگیدن و بازگشت دوباره به خانه.

4-بقاپذیری:یعنی توانایی تحمل و جذب صدمات قابل توجه حین نبرد و  بازگشتن به پایگاه مادر یا نهایتا یك مكان امن.

5-قدرت آتش:قدرت آتش یك جنگنده نیز عاملی تعیین كننده در پیروزی است.

6-سقف پرواز:بیشترین ارتفاعی كه یك جنگنده از آن به گونه ای موثر  به اجرای ماموریت بپردازد.

7-سرعت:سرعت یك جنگنده به آن كمك میكند كه در كمترین زمان ممكن وارد صحنه نبرد شده یا آن را ترك نماید.

8-نسبت شكار:عبارتند از نسبت هواپیماهای سرنگون شده دشمن توسط یك نمونه خاص از هواپیماهای خودی به نسبت تعداد سرنگون شده همان نوع هواپیمای خودی.
منبع: انجمنهای هوا-فضا

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 5 آذر 1388    | توسط: ElHaM No1    | طبقه بندی: اصول اولیه پرواز، هواپیماهای جنگنده،     | نظرات()